Bebeğim ağlayınca sınırları kaldırmalı mıyım?
Bebeğiniz izin vermediğinizde ağladığında bu her zaman sınırı kaldırmanız gerektiği anlamına gelmez; özellikle tehlikeli durumlarda sınır yetişkin tarafından korunur. Bu yaşta ağlama çoğu zaman itiraz değil, hayal kırıklığı ya da yorgunluğun ifadesidir.
Bebeğiniz bir şeye izin vermediğinizde ağlıyorsa, bu her zaman sınırı kaldırmanız gerektiği anlamına gelmez. 0–12 ayda bebekler “hayır”ı yetişkin gibi anlayamaz; ama tehlikeli bir nesneye uzanması, sıcak bir şeye dokunmak istemesi ya da güvenli olmayan bir yere yönelmesi durumunda sınır yine yetişkin tarafından korunmalıdır.
Bu yaşta ağlama çoğu zaman itirazdan çok hayal kırıklığı, şaşkınlık, yorgunluk ya da engellenme duygusunun bedensel ifadesidir. Beynin dürtü kontrolü ve neden-sonuç değerlendirme sistemi henüz olgunlaşmadığı için bebek “bunun tehlikeli olduğunu” düşünerek duramaz. Bu yüzden sınır; uzun açıklama, ceza ya da sert tepkiyle değil, fiziksel olarak güvenliği sağlamakla kurulur. Örneğin sıcak bardağı almak, prizi kapatmak, küçük parçayı uzaklaştırmak ve kısa bir cümleyle “güvenli değil” demek yeterlidir. Ardından bebeğe güvenli bir alternatif sunmak, hem sınırı korur hem de ağlama sırasında yalnız bırakılmadığını hissettirir.
Yani ağladığında sınırı kaldırmak yerine, duygusunu kabul edip sınırı sakin biçimde sürdürmek daha yaşa uygundur: “İstediğini biliyorum, ama bu güvenli değil.” Bebek zamanla sınırı kelimeden çok tekrar eden güvenli deneyimlerle öğrenir.